Þingframbjóðanda vantar þína skoðun

Mál­efni öryrkja og eldri borg­ara og ann­arra fátækra lands­manna eru á meðal minna helstu bar­áttu­mála. Sjálfur var ég á end­ur­hæf­ing­ar­líf­eyri í 2 ár nýlega vegna end­ur­bygg­ingar á sjálfum mér eftir mann­skemm­andi reynslu af barna­vernd­ar­kerf­inu frá því að ég var barn. Ég þekki því bæði líf á líf­eyr­is­greiðslum og einnig þekki ég almenna fátækt af eigin reynslu, mán­að­ar­tekjur mínar í dag eru um 180 þús­und í 50% starfi, ég er auk þess í fjar­námi og í leit að meiri vinnu. Ég þekki í raun ekk­ert annað en fátækt í mínu lífi. Ég hef í mörg ár beitt mér fyrir því að standa fyrir rétt­læti hvar sem er. Öryrkjar og eldri borg­arar lands­ins þekkja vel órétt­læti hvað varðar fjár­hags­stöðu þeirra. Sú fátækt­ar­staða er á ábyrgð rík­is­stjórn­ar­inn­ar.

Ég tók eftir því í lok árs 2019 að þrír flokkar stóðu fyrir breyt­inga­til­lögu á frum­varpi til fjár­laga á Alþingi. Breyt­inga­til­lagan sner­ist um að færa öryrkjum og eldri borg­urum lands­ins tugi millj­arða í heild í auknar tekj­ur. Þessir flokkar voru Sam­fylk­ing­in, Píratar og Flokkur fólks­ins. Með mína reynslu af fátækt fannst mér ekki ásætt­an­legt að aðrir flokkar sögðu annað hvort nei við öryrkja og eldri borg­ara eða sátu hjá í þess­ari mik­il­vægu atkvæða­greiðslu.

Ég tók því nýlega þá ákvörðun að bjóða mig fram til næstu þing­kosn­inga fyrir einn af þessum 3 flokkum sem stóðu sig þarna og leist mér best á Sam­fylk­ing­una. Flokks­menn Sam­fylk­ing­ar­innar tóku svo þá ákvörðun að ég mun skipa 11. sæti flokks­ins í Reykja­vík í næstu kosn­ing­um. Ég er því form­legur fram­bjóð­andi á vegum flokks­ins. Ég mun beita mér fyrir því að tala máli fátæks fólks á Íslandi eins og ég hef alltaf gert.

Það sem ég vill leggja til við ykkur er að við tökum þátt í eða styðjum einn þess­ara 3ja flokka í næstu kosn­ingum til að launa þeim þeirra vinnu fyrir öryrkja og eldri borg­ara lands­ins með því fram­taki þeirra að leggja til að hækka tekjur öryrkja og eldri borg­ara um tugi millj­arða í heild­ina. Hefði það feng­ist sam­þykkt af öðrum flokkum á þingi þá hefði staða fátæks fólks á Íslandi batnað gíf­ur­lega, það er ekki hægt að segja ann­að. Ég hef auk þess trú á að sós­í­alistar munu bæt­ast við þennan hóp flokka sem tala máli fátæks fólks.

Við ykkur sem eruð ákveðin í að kjósa eitt­hvað annað vill ég hvetja ykkur til að tala fyrir því að ykkar flokkar standi sig þegar kemur að því að bæta stöðu öryrkja og eldri borg­ara á Íslandi. Það er ekki ásætt­an­legt fyrir okkur hér að stjórn­mála­menn sitji hjá eða segi nei við fram­tökum sem hjálpa fátæku fólki. Fátækt­ar­stefna bitnar á börnum öryrkja og ungum ætt­mennum eldri borg­ara og fleira fólki.

Það er alvitað meðal sér­fræð­inga í þessum efnum að 300 þús­und krónur útborg­aðar duga ekki til fram­færslu á Íslandi. Upp­hæðin sem við þurfum að tala um fyrir öryrkja, eldri borg­ara og verka­fólk þarf því að vera hærri en 300 þús­und krónur á mán­uði útborg­að­ar. Fjöldi fátæks fólks sem ég hef talað við hefur sagt mér að í raun dugi ekki minna en 400 þús­und til að líf þeirra geti talist almenni­legt. Allar tölur á milli 300-400 þús­und krónur útborg­aðar eru því eðli­legar til að berj­ast fyrir og ég hvet ykkur til að hafa sam­band við stjórn­mála­fólk sem þið treystið og segið því hvaða tekjum það á að berj­ast fyr­ir, fyrir ykk­ur.

Hvaða útborg­uðu tekjum er eðli­legt að berj­ast fyr­ir, fyrir öryrkja, eldri borg­ara og verka­fólk? Hvað segið þið?

Greinin birtist í Kjarnanum 19. febrúar.